Pembeyi hiç sevmem, pembe metrobüse de binmem.

Zevkler ve renkler tartışılmaz derler ya... Bence tam da tartışılması gereken konular bu ikisi. Neden pembe mesela? Ben pembe rengi hiç sevmem. Neden kız çocuğu olduğumuz zamandan beri biz kızlara/kadınlara layık görülen renk pembe? Ben mavi severim, hem de mavinin her tonunu. Bir erkek de pembe sevemez mi mesela? Bence bunu tartışalım. Pembe metrobüs hem zihniyet, hem de renk olarak bana iğrenç geliyor. Pembe metrobüse tacizci ve tecavüzcü erkekleri tıksak mesela? O pembe metrobüslere tacizciler dışında kimse binmese mesela? Bunu tartışalım mı?

Pembe metrobüs fikri nereden çıktı? Tartışmaya belki de buradan başlayabiliriz. Kadınlara yönelik taciz için alınan bir önlem olarak gösteriliyor. Gerçekten öyle mi acaba? Ben pembe metrobüse binmezsem "aranan" ya da "yollu" olarak tabir edilen bir kadın olarak tacizi hak etmiş mi olacağım? Muhtemelen bunu söyleyen sperm zaiyatları çıkacaktır. Peki, diyelim ki biz kadınlar pembe metrobüse bindik ve bu metrobüse bir de lezbiyen yolcu bindi. Diyelim ki bu lezbiyen hanımefendinin niyeti kötü ve birilerini taciz etmeye başladı. Diğer heteroseksüel ve namuslu ev kadınlarını bu lezbiyenlerden korumak için devletin düşündüğü bir önlem var mı? Bu durumda devletimiz heteroseksüel hanımlar için çingene pembesi başka bir metrobüs daha mı üretecek? Lezbiyen kadınlar için koyu pembe, heteroseksüel kadınlar için açık pembe metrobüs falan mı üretecek? Peki ya gay ve heteroseksüel erkekler için devletimizin bir önerisi var mı? Yok mu? Yoksa bu sadece kadınlarla erkekleri aynı metrobüse bindirmemek için alınmış bir önlem mi? Taciz bahane, ayrımcılık şahane mi acaba?

Bir de şöyle bir gerçek var: Ben metrobüs, otobüs, dolmuş vb. toplu taşıma araçlarına bindiğimde erkeklerden çok kadınlar tarafından rahatsız ediliyorum. Bir erkek, gerçekten niyeti cinsel taciz değilse, yanında bir kadın olduğu zaman davranışlarına dikkat ediyor. Ama kadınlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Beni rahatsız eden birkaç olayı paylaşmak istiyorum: 

1. Ben konuşmaya isteksiz göründüğüm halde yol boyunca beni konuşmaya zorlayan, ben konuşmasam bile hiç susmadan konuşan kişiler hep kadındı. Eğer Ramazan ayındaysak ya da söz konusu tacizci pek yıkanma alışkanlığı olmayan bir hatunsa bu durum çok daha rahatsız edici bir hal alabiliyor. Çünkü zorla sohbete zorlanmanın yanı sıra bir de ağız ve ter kokusu çekmek zorunda kalıyorum.
2. Yanındaki çocuğa "Otur ablanın kucağına" diyerek beni rahatsız edenler de hep kadındı. Hiçbir erkeğin böyle bir şey yaptığına şahit olmadım.
3. Bacaklarını açarak yayılanlar da çoğunlukla kadınlar arasından çıkıyor. Bir erkek böyle bir şey yaptığında sert bir ses tonuyla "Biraz öteye gider misiniz?" diye uyarmanız yetiyor. Hiçbir erkek o kadar insanın arasında tacizci durumuna düşmek istemeyeceği için hemen kendine çeki düzen verir. Ama bir kadın için bunu söylemek zor. Bir keresinde bu şekilde yayılarak oturan bir kadına rahatsızlığımı belli etmiştim ve şu cevabı almıştım: "Nasıl olsa ikimiz de kadınız." ??? Ne demek bu ya? Bir kadın beni taciz ettiğinde bu daha mı az rahatsız edici oluyor yani?

Bu arada kimsenin cinsel yönelimiyle bir sorunum olmadığını belirtmek isterim. Ama tacizcilerle olduğu kadar cinsiyetçi ve ikiyüzlü insanlarla da ciddi sorunlarım var. Korunmaya muhtaç, zavallı kadınları tacizci erkeklerden korumak ikiyüzlülüğü altında yapılan ayrımcılıkla sorunlarım var. Ben heteroseksüel, gay, lezbiyen, biseksüel, kadın, erkek her insanla aynı metrobüse binebilirim. Yeter ki, medeni insanlar gibi yolculuk yapabilelim. Devlet kadınların sıkışık bir şekilde gitmesini bu kadar sorun ediyorsa kadın ve erkek metrobüslerini ayırmak yerine balık istifi gibi değil de, insanca yolculuk yapabileceğimiz bir çözüm üretebilir. Çünkü ben sadece erkeklerin arasında değil, kadınların arasında da istif edilmek istemiyorum.

Görüldüğü üzere, pembe metrobüs de çözüm değil. Hatta iğrenç bir şey! Devletin "medeni insanlar metrobüsü" diye bir çözüm üretmesini bekliyorum. Yanındaki insanları rahatsız eden insanların (kadın ya da erkek) poposuna tekmeyi rahatça atabileceğimiz, insanların balık istifi gibi tıkılmadığı bir metrobüs yolculuğu yaptırsın bize devlet. Yok eğer bunu yapamıyorsa metrobüs sayısını arttırsın ki, kadın ya da erkek birbirimize yapışmadan, insan gibi yolculuk edelim.